Մի՞թե Նժդեհին հայի ապուշը ռաստ չէր եկել

Դեռ արարածներ կան, որ «սրտացավորեն» խորհուրդ են տալիս հողատուին, թե ինչպես անի, որ ժողովրդի մեջ ատելությունը նվազի, լարվածությունը թուլանա, Եկեղեցու հետ լեզու գտնվի, միասնություն ու համերաշխություն լինի։ Խորհուրդ են տալիս ու ցավում, որ յոթ տարի անտեսեց իրենց խորհուրդները, թե չէ հիմա շշմելու համերաշխություն կլիներ։ Եթե սրանք հարյուր տարի առաջ առաջացած լինեին՝ վստահաբար Թալեաթին խորհուրդներ էին տալու, թե ինչպես անի, որ հայությունը չմորթվի ու չհայրենազրկվի։ Կարդում ես ու․․․ չես իմանում գլուխդ որ պատին խփես։

Նժդեհը խոսեց հայի տականքի մասին, վստահեցրեց, որ դրա նմանը ոչ մի տեղ չկա, բայց մի՞թե Նժդեհին հայի ապուշը ռաստ չէր եկել, որ մի բան էլ դրա մասին ասեր։

Կարո Վարդանյան

Մեկնաբանություններ